دائرة المعارف شبکه اسلامی

Untitled Document

2026 Feb 01

----

13/08/1447

----

12 بهمن 1404

تبلیغات

رسول الله صَلَّى اللَّهِ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ فرموده است: [جُعِلَتْ لِي الْأَرْضُ مَسْجِدًا وَطَهُورًا ]
« زمین برای من (و امّتم) مسجد و پاک کننده قرار داده شده است»
بخاری(335)ومسلم(521)

معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».


چ	ج	ث	ت	پ	ب	ا	آ
س	ژ	ز	ر	ذ	د	خ	ح
ف	غ	ع	ظ	ط	ض	ص	ش
ه	و	ن	م	ل	گ	ک	ق
							ی

فقه>اشخاص>باجوری، ابراهیم

شماره مقاله : 1787 تعداد مشاهده : 756 تاریخ افزودن مقاله : 24/3/1389

إبراهيم بن محمد بن أحمد باجوري. شيخ جامع الأزهر. از فقهاء شافعي. نسبت او از باجور (از روستاهای منوفيه، مصر) است در آنجا زاده شد و در آنجا رشد کرد، و در الأزهر تحصیل کرد، و حواشي زیادی از ایشان به یادگار مانده است. مانند: "حاشية على مختصر السنوسي ـ چاپ" در منطق، و "التحفة الخيرية ـ چاپ" حاشية بر الشنشورية در فرائض، و "تحفة المريد على جوهرة التوحيد ـ چاپ" و "تحقيق المقام ـ چاپ" حاشية بر كفاية العوام از فضالي، در علم كلام، و "حاشية على أم البراهين في العقائد للسنوسي ـ چاپ" توحيد، و "المواهب اللدنية ـ چاپ" حاشية بر شمائل الترمذي. و از آثار اوست: "فتح الخبير اللطيف ـ چاپ" في صرف، و "الدرر الحسان" فيما يحصل به الإسلام والإيمان، و "تحفة البشر على مولد ابن حجر" وغيره. مشيخه الأزهر از سال 1263 هـ. از وی پیروی کردند و این پیروی تا وفات ایشان که در قاهره روی داد، ادامهداشت.

ترجمه و تألیف از: لوح فشرده المرجع الأكبر للتراث الإسلامي

بازگشت به ابتدای صفحه

بازگشت به نتایج قبل

چاپ این مقاله

ارسال مقاله به دوستان

از عقبه بن حارث روايت است: پس از وفات پيامبر صلی الله علیه و سلم با ابوبكر صدّيق از نماز عصر بيرون آمديم كه علي نيز با ما بود، در راه كه مي‌رفتيم به حسن بن علي كه با بچه‌ها بازي مي‌كرد، رسيديم، ابوبكر او را به ‌آغوش گرفت و بر گردنش سوار كرد و گفت: «بأبي یشبه النبي – ليس شبيهاً بعلي» پدرم فدايش باد! شبيه پيامبر است نه علي، علي می‌خنديد(مسند احمد، با تحقيق احمد شاكر، إسناد آن صحيح است. 1/170.).