قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

کاپیتولاسیون (capitulation)

نویسنده: سید یعقوب محمدنیا

کاپیتولاسیون  یک واژه فرانسوی است که تسلیم و سازش یا گذشت معنی می دهد. در اصطلاح سیاسی به مقرراتی اطلاق می شود که به موجب آن اتباع یک کشور در کشور  دیگر تابع مقررات و قوانین کشور خود می شوند. این حقوق و امتیازات که به اتباع کشور خارجی در یک کشور داده می شود در واقع یک امتیاز استعماری است، زیرا برای اتباع یک کشور خارجی در کشوری که مقررات کاپیتولاسیون را پذیرفته است مصونیت قضایی اعطا کرده و آنها از تعقیب و مجازات اعمال خلاف خود در کشوری که مرتکب جرم یا خلاف شده اند مصون می دارد. قرارداد های کاپیتولاسیون گاهی از این حد هم فراتر رفته حقوق و امتیازات دیگری از قبیل معافیت های گمرکی و مالیاتی یا حق مالکیت و فعالیت های تجاری را برای اتباع بیگانه قائل می شود. بهانه و دلیل عقد قراردادهای کاپیتولاسیون بین کشورهای اروپایی و  ممالک آسیایی و آفریقایی این بود که آنها مراجع قضایی این کشورها را برای رسیدگی به دعاوی اتباع خود صالح نمی دانستند و یا برای توجیه این مطلب ادعا می کردند که اتباع آنها فقط در صورتی حاضرند در این کشورها کار کنند که تحت حمایت قوانین خود باشند. مقررات کاپیتولاسیون نخستین بار در سال 1828 به موجب عهدنامه ترکمن چای از طرف دولت روسیه تزاری به ایران تحمیل شد و پس از آن انگلستان و سایر کشورهای اروپایی هم این امتیاز را برای خود قائل شدند. این مقررات 99سال بعد در سال 1927 از طرف رضاشاه لغو شد...

به نقل از سایت تابش