دائرة المعارف شبکه اسلامی

Untitled Document

2026 Jan 18

----

29/07/1447

----

28 دي 1404

تبلیغات

(‌جاهدوا المشرکین باموالکم و انفسکم و السنتکم‌) .
«‌با مال و جان و زبانتان با مشرکان جهاد کنید.»

روایت از احمد، ابوداود، نسائی، ابن حبان است. و حاکم آن را از انس‌ روایت کرده و گفته است‌: این حدیث صحیح است‌.

معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».


چ	ج	ث	ت	پ	ب	ا	آ
س	ژ	ز	ر	ذ	د	خ	ح
ف	غ	ع	ظ	ط	ض	ص	ش
ه	و	ن	م	ل	گ	ک	ق
							ی

قرآن و حدیث>اشخاص>زُهری، ابراهیم بن عبدالرحمن

شماره مقاله : 816 تعداد مشاهده : 758 تاریخ افزودن مقاله : 10/7/1388

ابراهیم بن عبدالرحمن زهری . پدرش عبدالرحمن بن عوف از عشره ٔ مبشره است . وی بواسطه ٔ پدر خود از عمربن خطاب روایت کرده . ابراهیم بن منذرگوید او در 76 سالگی به سال 75 هَ .ق . درگذشته است ،ولی این سخن با آنچه در ترجمه و تاریخ صحابه مرقوم است درست نمی آید چه ام کلثوم بنت عقبه مادر وی در سال هفت هجری از مکه به مدینه آمد و زیدبن حارثه او رابزنی گرفت و پس از زید با زبیربن عوام ازدواج کرد واز او دختری زینب نام آورد و سپس با عبدالرحمن بن عوف پدر صاحب ترجمه مزاوجت کرد. بنابر این ممکن نیست یکسال قبل از هجرت متولد شده باشد و اگر تولد او در زمان حضرت پیغمبر صلی اﷲعلیه وآله نیز اتفاق افتاده بایددر اواخر عمر رسول و نزدیک به رحلت آن حضرت باشد. (از دهخدا)

بازگشت به ابتدای صفحه

بازگشت به نتایج قبل

چاپ این مقاله

ارسال مقاله به دوستان

یحیی بن معاذ (رحمه الله) فرمود: « عجبت ممن يحزن على نقصان ماله كيف لا يحزن على نقصان عمره. » «شخصی به خاطر ضیاع اموالش اندوهگین می‌شود، اما با کمال تأسف، زندگی‌اش مدام رو به زوال است، اما بخاطر این نابودی جبران‌ناپذیر اصلاً غمگین نمی‌شود». صفة الصفوة، أبو الفرج عبد الرحمن بن علي بن الجوزي.