|
|
قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين». امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل». |
|
تاریخ اسلام>شبهات>شبهات > آيا حضرت عمر و ابوبکر در جنگ احد پيامبر را تنها گذاشته و از ميدان جنگ گريختند؟
شماره مقاله : 8014 تعداد مشاهده : 708 تاریخ افزودن مقاله : 23/8/1389
|
آيا اين راست است که ميگويند حضرت عمر و ابوبکر در جنگ احد پيامبر را تنها گذاشته و از ميدان جنگ گريختند؟
شماره فتوى 5603
پرسش:
من قبلاً اين سوال را مطرح کردم که آيا اين راست است که ميگويند حضرت عمر و ابوبکر در جنگ احد (بار دوم) پيامبر را تنها گذاشته و از ميدان جنگ گريختند. و شما پاسخگويان عزيز فقط از حضرت ابوبکر نقل کرده ايد لطفآ از حضرت عمر در آن وقت نيز برايم بنويسيد با تشکر
پاسخ:
الحمدلله،
اين سوالات در حوزه ي فعاليت سايت اسلام تکس است. لطفا در آن سايت مطرح کنيد. يا به سايت مهتدين مراجعه کنيد.
در ضمن قبلا نيز اشاره شد که اين اتهام مربوط به کينه توزيهاي روافض است که هر امري را تحريف مي کنند تا بتوانند در ميان مسلمانان ناآگاه شبهه ايجاد کنند!
و اين قضيه ي فرار ابوبکر و عمر رضي الله عنهما دروغي بيش نيست. در ضمن اگر در جنگ احد عده اي از اصحاب پشت کردند، به دليل اين بود که شايعه ي کشته شدن پيامبر صلي الله عليه وسلم پخش شده بود و تازه به هر دليلي که فرار کرده باشند، مهم نيست! مهم آنست که خدا آنها را بخشيده است.
« إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْاْ مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُواْ وَلَقَدْ عَفَا اللّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ»(آل عمران 155)
«كساني از شما كه روز برخورد دو گروه» در غزوه احد «پشت كردند» و منهزم شدند، جز اين نيست كه «شيطان آنان را به لغزش كشاند» يعني: آنان را با وسوسه ارتكاب گناه، دچار شكست و هزيمت نمود و اين شكست نبود «مگر بهسبب بعضي از كار و كردار» گناه آلود خود «شان» كه عبارت از مخالفت با فرمان پيامبرص بود، پس در ازاي اين مخالفت، از نصرت الهياي كه به آنان وعده دادهشده بود، باز داشته شدند. اين خود دليل بر آن است كه گناه انسان را به گناه ميكشاند، چنان كه طاعت به اطاعت وا ميدارد «و قطعا خداوند از آنان درگذشت» بهسبب توبه و عذرخواهيشان «زيرا خداوند آمرزگار بردبار است» در مجازات شتاب نكرده و به بنده فرصت ميدهد تا خطايش را جبران و تقصيرش را درمان كند.
و در کتاب رحيق المختوم آمده: " نخستين کسي که نزد آنحضرت بازگشت، ثاني ايشان در غار، ابوبکر صديق بود که ميگفت: در آن روز جنگ احد، همة لشکريان از پيامبر اکرم -صلى الله عليه وسلم- به دور افتادند. من نخستين کسي بودم که نزد نبياکرم -صلى الله عليه وسلم- بازگشتم. از دور ديدم که مردي رزمنده در حضور ايشان ميجنگد و از آنحضرت دفاع ميکند. گفتم:» طلحه باش؛ پدرم و مادرم فدايت باد! طلحه باش؛ پدرم و مادرم فدايت باد! [با آن همه موقعيت که از دستم رفته بود، گفتم: دوستتر دارم که مردي از قوم و قبيلة من باشد!؟] ديري نپاييد که ابوعبيده بن جرّاح به من رسيد. ابوعبيده مانند پرنده ميتاخت تا به من رسيد. شتابان بسوي نبي اکرم -صلى الله عليه وسلم- رفتيم؛ ديديم طلحه در برابر آنحضرت بر زمين افتاده است. نبياکرم -صلى الله عليه وسلم- فرمودند:
(دونکم أخاکُم فقد أوجَب).
«برادرتان را دريابيد که دارد از دست ميرود!»
به صورت حضرت رسولاکرم -صلى الله عليه وسلم- ضربتي سخت وارد شده بود که دو حلقه از حلقههاي کلاه خود ايشان در صورتشان فرو رفته بود. من رفتم تا آن حلقههاي کلاه خود را از صورت ايشان بيرون بکشم؛ ابوعبيده گفت: تو را به خدا سوگند ميدهم اي ابوبکر که بگذاري که من اين کار را بکنم!؟ گويد: با دهانش آن حلقهها را گرفت و آرام آرام تکان ميداد که مبادا رسول خدا -صلى الله عليه وسلم- آزار بيشتر ببينند. سرانجام يکي از آنها را درآورد؛ اما دندان پيشين وي افتاده بود! ابوبکر گويد: آنگاه رفتم تا دومي را دربياورم. باز هم ابوعبيده گفت: تو را به خدا سوگند ميدهم که بگذاري من اين کار را انجام بدهم!؟ گويد: ابوعبيده حلقة دومي را نيز با دهانش گرفت و آرام آرام تکان داد تا درآمد؛ ولي دندان پيشين ديگر وي نيز افتاده بود. آنگاه، رسول خدا -صلى الله عليه وسلم- فرمودند: دونکم اخاکم فقد اوجب! گويد: هر دو جلو رفتيم تا او را مداوا کنيم. وي ده و چند ضربت خورده بود. در کتاب تهذيب تاريخ دمشق آمده است: در گودالي در آن حوالي او را بر زمين افتاده يافتيم و ديديم که شصت و چند ضربت- کم و بيش- از نيزه و تير و شمشير خورده است، و ديديم که انگشت وي قطع شده است؛ از او مراقبت کرديم."
در ضمن جهت اطلاع شما بايد گفت که، در شرايط سختي که کفار قريش در معرکه ي احد پيامبر صلي الله عليه وسلم را محاصره کرده بودند و قصد کشتن ايشان را داشتند، ده نفر از اصحاب رسول خدا صلي الله عليه وسلم شجاعانه از ايشان دفاع نمودند در حاليکه بقيه آنجا نبودند و اين چند نفر عبارت بودند از: ابودجانه، مصعب بن عمير، علي بن ابيطالب، سهل بن حُنيف، مالک بن سنان پدر ابوسعيد خُدري، اُمّ عماره نُسَيبَه بنت کعب مازنيه، قتاده بن نعمان، عمربن خطاب، حاطب بن ابي بلتعه و ابوطلحه.
وصلي الله وسلم علي محمد وعلى آله وأصحابه والتابعين لهم بإحسان إلى يوم الدين
سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت
IslamPP.Com
|
بازگشت به ابتدای
صفحه
بازگشت به نتایج قبل
چاپ
این مقاله
ارسال مقاله به دوستان |
|
![](body/banner4.gif) |
|
|
|