قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

سریه اباسلمه بن عبدالأسد مخزومی به سوی بنی‌اسد
 
جاسوسانی كه رسول خدا  صلی الله علیه و سلم  در شبه‌جزیره عربستان گسیل داشته بود، خبر آمادگی بنواسد بن خزیمه به فرماندهی‌ طلیحه اسدی را، كه قصد حمله به مدینه به امید دست‌یافتن به دارائیهای آن و حمایت از قریش در تجاوز بر مسلمانان داشت، ‌رساندند.
رسول خدا  صلی الله علیه و سلم  بعد از اطلاع از این امر، گروهی متشكل از صد و پنجاه نفر مهاجر و انصار را به سرپرستی اباسلمه بن عبدالأسد مخزومی به سوی بنی‌اسد فرستاد[1] و فرمود: قبل از آنكه افراد آنها برتو حمله كنند، برآنها یورش ببر.[2]
ابوسلمه، به سوی بنی‌اسد حركت نمود و بسیاری از گوسفندان و چهارپایانشان را به غنیمت گرفت و با پیروزی تمام در حالی كه دشمن را سراسیمه و پراكنده گردانیده بود، به مدینه بازگشت.
ابوسلمه از پیشگامان دعوت اسلامی بود كه بعد از بازگشت به مدینه بر اثر عفونت زخمی كه از احد برداشته بود، درگذشت.[3]
نکاتی که در این سریه وجود دارد عبارتند از:
1- تاكتیك جنگی به موقع و حساب شده رسول خدا صلی الله علیه و سلم موجب گردید كه دشمن غافلگیر گردد؛ زیرا آنها چنین می‌پنداشتند كه مسلمانان بعد از شكست در احد نخواهند نتوانست بلافاصله آن را جبران نمایند، اما هجوم سواركاران ابوسلمه آنها را كاملاً غافلگیر كرد و از جانب مسلمانان به گونه‌ای دچار رعب و وحشت گشتند كه تصور حمله به مدینه را به فراموشی سپردند.
2- نكته دیگر، دقت مسلمانان در تعیین انتخاب زمان جنگ و حفظ اسرار نظامی است كه با وجود مسافت طولانی، قبل از اینكه دشمن نقشه خود را عملی سازد، موجب شکست نقشه آنان گردیدند.
یكی از مهم‌ترین عوامل پیروزی مسلمانان در این سریه، دقت عمل آنان بود كه تأثیر عمیقی در روحیه دشمن به جا گذاشت و برای آنان كه مسلمانان توان هرگونه حمله غافلگیرانه را در هر شرایط و زمانی دارند و دشمن اذعان نمود كه هیچ گاه از تهاجم مسلمانان درامان نیست. بنابراین، درصدد ایجاد صلح با مسلمانان برآمدند.[4]


[1]- نظرة النعیم، ج 1،  313.
[2]- قراءه سیاسیة للسیره النبویه، ص 162-163.
[3]- فقه السیره، غزالی، ص 274.
[4]- التاریخ الإسلامی، حمیدی، ج 6، ص 23.



برگرفته از:
الگوی هدایت (تحلیل وقایع زندگی پیامبر اکرم)، جلد دوم، مؤلف : علی محمّد صلّابی، مترجم: هیئت علمی انتشارات حرمین.