قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

اعتقاد به ارجاء

س ـ عقیده علمای شیعه در مورد ارجاء و مرجئه­گری چیست ؟
 ج ـ ایمان از دیدگاه فرقه مرجئه معرفت و شناخت، و از دیدگاه شیعه ایمان یعنی شناخت امام یا دوست داشتن او !!
بنابراین افترایی را بر زبان رسول خدا صلی الله علیه و سلم  ساخته­اند که گفته: «دوست داشتن علی علیه السلام  نیکی (و عبادتی )است که هیچ گناهی همراه آن ضرر ندارد»[1].
و نیز گفته: «اگر همه مردم بر دوست داشتن و محبّت علی جمع می­شدند؛ خداوند آتش دوزخ را خلق نمی­کرد»[2]!
و به دروغ روایت کرده اند که : «از گذشته و ایندگان هیچ کس به بهشت نمی­رود مگر کسی که علی را دوست داشته باشد، و از پیشینیان و پسینیان هیچ کس به دوزخ نمی رود مگر کسی که نسبت به او بغض و دشمنی داشته است»[3].
توضیح:
خداوند متعال فرمود:
{ لَيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ وَلا يَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَلا نَصِيرًا (١٢٣)}(نساء:123)
یعنی: هركس كه كار بدی بكند در برابر آن كیفر داده می‌شود، و كسی را جز خدا یار و یاور خود نخواهد یافت.
و می فرماید:
{ فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ (٧)وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ (٨)}(زلزله:7-8)
یعنی: پس هركس به اندازه ذرّه غباری كار نیكو كرده باشد ، آن را خواهد دید. و هركس به اندازه ذرّه غباری كار بد كرده باشد ، آن را خواهد دید (و سزایش را خواهد چشید).
اما شیعه ایمان آوردن به خدا و پیامبر صلی الله علیه و سلم  و دیگر عقاید دینی را کنار زده اند و در شریعت اسلامی هیچ چیزی را جز محبت امیرمؤمنان نگذاشته اند! مردم امتهای سابق چه گناهی دارند که امام علی را نشناخته اند؟! وقتی که هیچ گناهی همراه با محبّت علی علیه السلام  ضرر و زیان نداشته باشد، پس نیازی به مهدی معصوم ندارند که «لطف تکلیف است»، زیرا وقتی مهدی وجود نداشته باشد؛ مرتکب گناه و نافرمانی می­شوند، پس وقتی که محبّت و دوست داشتن علی علیه السلام  برایشان کافی باشد، وجود امام و عدم او یکسان است، و اگر اینگونه بود که آنها می­پندارند، نه فرستادن پیامبران لازم بود و نه نازل شدن کتابها، و نه تشریع قوانین الهی.
 
 
به نقل از: سؤال و جوابهایی در مورد شیعیان اثنا عشری، تألیف:  عبدالرحمن بن سعد الشثری، مترجم: اسحاق دبیری


[1] ـ الفضائل شاذان بن جبرئیل ص 96 .
[2] -منبع سابق.
[3] ـ علل الشرائع ص 162.