|
|
قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين». امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل». |
|
الهیات و ادیان>مسائل و عقايد اسلامي>ذکر > فضیلت تسبیح و تحمید و تهلیل و تکبیر
شماره مقاله : 1903 تعداد مشاهده : 551 تاریخ افزودن مقاله : 2/4/1389
|
فضليت تسبيح و تحميد، و تهليل، و تكبير
254/1 رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم لی الله علیه و سلم می فرمايد: «مَنْ قَالَ: سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَلَوْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ». البخاري 7/168 ومسلم 4/2071،
(هركس روزانه صد بار «سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ» بگويد، گناهانش بخشيده می شوند اگر چه به اندازه ى كف دريا باشند).
255/2 و می فرمايد: هركس دعاى زير را ده بار بخواند مانند كسى است كه چهار تن از فرزندان إسماعيل ؛ را آزاد كرده است: «لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيْكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ». البخاري 7/67 ومسلم با همين لفظ 4/2071،
(هيچ معبودى به جز الله «بحق» وجود ندارد، يكتاست و شريكى ندارد، پادشاهى و ستايش از آنِ او است، و او بر هر چيز تواناست).
256/3 و می فرمايد: دو كلمه وجود دارد كه راحت به زبان می آيند و در ترازوى اعمال، سنگين اند، و نزد خداى رحمان محبوباند: «سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اللهِ الْعَظِيْمِ». البخاري 7/168ومسلم 4/2072.
(الله پاك و منزّه است، و او را ستايش می كنم، خداوند عظيم، پاك و منزّه است).
257/4 و می فرمايد: اگر من «سُبْحَانَ اللهِ، وَالْحَمْدُ ِللهِ، وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ، وَاللهُ أَكْبَرُ» بگويم، نزد من از آنچه كه خورشيد بر آن طلوع كرده است (يعنى همهى دنيا) دوست داشتنىتر است). مسلم 4/2072.
258/5 و می فرمايد: «أَيَعْجَزُ أَحَدُكُمْ أَنْ يَكْسِبَ كُلَّ يَوْمٍ أَلْفَ حَسَنَةٍ، فَسَأَلَهُ سَائِلٌ مِنْ جُلَسَائِهِ كَيْفَ يَكْسِبُ أَحَدُنَا أَلَفَ حَسَنَةٍ؟ قَالَ:«يُسَبِّحُ مِائَةَ تَسْبِيحَةٍ، فَيُكْتَبُ لَهُ أَلْفُ حَسَنَةٍ أَوْ يُحَطُّ عَنْه ُ أَلَفُ خَطِيئَةٍ». مسلم 4/2073.
(آيا كسى از شما نمیتواند روزانه هزار نيكى بدست آورد؟ يكى از كسانى كه در جلسه حضور داشت پرسيد: چگونه يكى از ما می تواند هزار نيكى بدست آورد؟ فرمود: (هركس صد بار سبحان الله بگويد برايش هزار نيكى نوشته می شود، يا هزار گناه از او بخشيده می شود).
259/6 هر كس «سُبْحَانَ اللهِ الْعَظِيمِ وَبِحَمْدِهِ» بگويد: يك درخت خرما برايش در بهشت كاشته می شود. الترمذي 5/511 والحاكم 1/501 و آنرا صحيح دانسته، و ذهبي با حاكم موافقت كرده است، ونگا: صحيح الجامع 5/531 وصحيح الترمذي 3/160.
260/7 رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم لی الله علیه و سلم فرمودند: «يَا عَبْدَ اللهِ بْنِ قَيْسٍ أَلاَ أَدُلُّكَ عَلَى كَنْزٍ مِنْ كُنُوزِ الْجَنَّةِ؟ فَقُلْتُ: بَلَى يَا رَسُولَ اللهِ، قَالَ: «قُلْ لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بَاللهِ». البخاري مع الفتح 11/213 ومسلم 4/2076.
(اى عبدالله بن قيس! آيا تو را به گنجى از گنجهاى بهشت، راهنمايى نكنم؟) گفتم: بلى يا رسو الله! فرمود: (قُلْ لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بَاللهِ).
268/8 و رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم لی الله علیه و سلم فرمودند: «أَحَبُّ الْكَلاَمِ إِلَى اللهِ أَرْبَعٌ: سُبْحَانَ اللهِ، وَالْحَمْدُ للهِ، وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهِ، وَاللهُ أَكْبَرُ، لاَ يَضُرُّكَ بَأَيَّهِنَّ بَدَأْتَ». مسلم 3/1685.
(چهار كلمه نزد خداوند از همه ى كلمات محبوبتراند: سَبْحَانَ اللهِ، وَالْحَمْدُ للهِ، وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهِ، وَاللهُ أَكْبَرُ، با هر يك از آنها كه شروع كنى اشكالى ندارد).
262/9 باديـه نشينى نـزد رسـول الله صلی الله علیه و آله و سلم لی الله علیه و سلم آمـد و گفت: جملهاى به من بياموز تا آنرا وِرد خود سازم، رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم لی الله علیه و سلم فرمود: بگو: «لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيْكَ لَهُ، اللهُ أَكْبَرُ كَبِيْراً، وَالْحَمْدُ ِللهِ كَثِيْراً، سُبْحَانَ اللهِ رَبِّ الْعَالَمِيْنَ، لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ». آن مرد گفت: اين جملات از آنِ پروردگار است، براى خود چه بگويم؟ رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم لی الله علیه و سلم فرمود: بگو: «اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِيْ، وَارْحَمْنِيْ، وَاهْدِنِيْ، وَارْزُقْنِيْ». مسلم 4/ 2072 و أبوداود اضافه كرده كه: هنگامى كه به صحرانشين اين دعا را آموخت و آن مرد بيرون رفت پيامبر صلی الله علیه و سلم فرمود: «لَقَدْ مَلأ َ يَدَيْهِ مِنَ الخَيْرِ» (دستانش را از خير پر كرد)1/220.
يعنى: (بار الها! مرا ببخش، و به من رحم كن، و مرا هدايت كن، و به من روزى عنايت فرما).
263/10 هرگاه فردى مسلمان می شد، رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم لی الله علیه و سلم نماز را به او می آموخت، سپس دستور می داد كه با اين جملات دعا كند: «اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِيْ، وَارْحَمْنِيْ، وَاهْدِنِيْ، وَعَافِنِي وَارْزُقْنِيْ». مسلم 4/2073 و در روايت ديگرِ مسلم: «فَإِنَّ هَؤُلاَءِ تَجْمَعُ لَكَ دُنْيَاكَ وَآخِرَتُكَ». (همانا اين كلمات دنيا و آخرت را براى تو جمع می كنند، [و تو از آنها بهرهمند می شوى]).
(بار الها! مرا ببخش، و به من رحم كن، و مرا هدايت ده، و عفو كن، و به من روزى عطا فرما).
264/11 «إِنَّ أَفْضَلَ الدُّعَاءِ الحَمْدُ للهِ، وَإِنَّ أَفْضَلَ الذِّكْرِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ». الترمذي 5/462 وابن ماجه 2/1249 والحاكم 1/503 و آنرا صحيح دانسته و ذهبي با حاكم موافقت كرده است، ونگا: صحيح الجامع 1/362.
(بهترين دعا الحَمْدُ للهِ، و بهترين ذكر لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ است).
265/12 باقيات صالحات (نيكىهاى جاودانه) عبارتند از: سُبْحَانَ اللهِ، وَالْحَمْدُ للهِ، وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ، وَاللهُ أَكْبَرُ، وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللهِ». أحمد شمارهى 513 با ترتيب أحمد شاكر وسندش صحيح است، ونگا: مجمع الزوائد 1/297، وابن حجر در كتاب: بلوغ المرام با روايت أبو سعيد آنرا به النسائي نسبت داده، وگفته: ابن حبان والحاكم آنرا صحيح دانستهاند.
شيوهي تسبيح گفتن رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم
266 عبدالله بن عمرو م می گويد: «رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلی الله علیه و سلم يَعْقِدُ التَّسْبٍيحَ بِيَمِينِهِ». أبوداود با لفظ همين لفظ 2/81، والترمذي 5/521، ونگا: صحيح الجامع 4/271 شمارهى 4865.
(پيامبر صلی الله علیه و سلم را ديدم كه تسبيحات خود را با دست راستش می شمرد).
مجموعهاي از آداب نيك اجتماعي
267 «إِذَا كَانَ جُنْحَ اللَّيْلِ ـ أَوْ أَمْسَيْتُمْ ـ فَكُفُّوا صِبْيَانَكُمْ ؛ فَإِنَّ الشَّيَاطِينَ تَنْتَشِرُ حِينَئِذٍ، فَإِذَا ذَهَبَ سَاعَةٌ مِنَ اللَّيْلِ فَخَلُّوهُمْ، وَأَغْلِقُوا الأَبْوَابَ، وَاذْكُرُوا اسْمَ اللهِ ؛ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ لاَ يَفْتَحُ بَاَباً مُغْلَقَاً، وَأَوْكُوا قِرَبَكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللهِ، وَخَمِّرُوا آنِيَتَكُمْ وَاذْكُروا اسْمَ اللهِ، وَلَوْ أَنْ تَعْرُضُوا عَلَيْهَا شَيْئاً، وَأَطْفِئُوا مَصَابِيحَكُمْ». البخاري مع الفتح 10/ 88، ومسلم 3/1595.
(هنگامى كه تاريكى شب، سايه افكند ـ يا شب شد ـ كودكانتان را نگذاريد بيرون بروند، زيرا در اين وقت شيطانها پراكنده می شوند، هنگامى كه پاسى از شب گذشت آنها را آزاد بگذاريد، به شرطى كه مشكل ديگرى نباشد، و قبل از خوابيدن بسم الله بگوييد، و درها را ببنديد، زيرا شيطان درِ بسته را باز نمی كند، همچنين بسم الله بگوييد، و دهانهى مَشْكِتان را ببنديد، و روى ظرفها سرپوش بگذاريد، اگر چه بطور كامل پوشيده نشوند، و چراغهايتان را خاموش كنيد).
گرفته شده از کتاب: پناهگاه مسلمان (حصن المسلم من أذكار الكتاب والسنة)
تاليف: سعيد بن علي بن وهف القحطاني ترجمه: يونس يزدان پرست
مراجعه و تصحيح :إسحاق بن عبدالله دبيرى
1429/1386هـ
|
بازگشت به ابتدای
صفحه
بازگشت به نتایج قبل
چاپ
این مقاله
ارسال مقاله به دوستان |
|
![](body/banner4.gif) |
|
|
|