دائرة المعارف شبکه اسلامی

Untitled Document

2026 Jan 31

----

12/08/1447

----

11 بهمن 1404

تبلیغات

أنس بن مالك رضی الله عنه از پيامبر صلى الله عليه وسلّم روايت مى كند كه فرمودند: ((ثَلاَثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلاَوَةَ الإِيمَانِ أَنْ يَكُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا، وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لاَ يُحِبُّهُ إِلاَّ لِلَّهِ، وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ)). متفق عليه، البخاري في الإيمان رقم (16) و مسلم في الإيمان رقم (43).
كسي كه اين سه خصلت را داشته باشد، شيريني ايمان را مى چشد، يكي اينكه: خدا و رسولش را از همه بيشتر دوست داشته باشد، دوم اينكه: محبتش با هر كس، بخاطر خوشنودي خدا باشد. سوم اينكه: برگشتن به سوي كفر، برايش مانند رفتن در آتش، ناگوار باشد.

معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».


چ	ج	ث	ت	پ	ب	ا	آ
س	ژ	ز	ر	ذ	د	خ	ح
ف	غ	ع	ظ	ط	ض	ص	ش
ه	و	ن	م	ل	گ	ک	ق
							ی

تاریخ اسلام>اشخاص>علي بن أبي طالب رضي الله عنه > آوردن پیامبر صلی الله علیه و سلم علی رضی الله عنه را در کودکی به نزد خود

شماره مقاله : 1815 تعداد مشاهده : 327 تاریخ افزودن مقاله : 26/3/1389

آوردن علی رضی الله عنه به نزد خود

بزار از ابن عباس (رضى‏اللَّه عنهما) روايت نموده، كه گفت: قريش را آن چنان بحران و مشكلاتى فرا گرفت، كه استخوان‏هاى پوسيده را خوردند، و هيچ كس از قريش از پيامبر خدا صلی الله علیه و سلم و عباس بن عبدالمطلب رضی الله عنه ثروتمندتر نبود، آن گاه رسول خدا صلی الله علیه و سلم به عباس گفت: «اى عمو، برادرت ابوطالب و كثرت عيال وى را مى‏دانى، و قريش را آنچه رسيده است كه مى‏بينى، بيا نزد وى برويم و بعضى از فرزندانش را از نزد وى با خود ببريم». بنابراين هر دو به طرف وى حركت نمودند وگفتند: اى ابوطالب تو خود حالت قومت را مى‏بينى و ما مى‏دانيم كه تو هم مردى از آن‏ها هستى، ما آمده‏ايم تا بعضى از فرزندانت را با خود ببريم، ابوطالب گفت: عقيل را براى من بگذاريد، ديگر هر چه مى‏خواهيد بكنيد، پيامبر خدا صلی الله علیه و سلم على رضی الله عنه را گرفت، و عباس جعفر رضی الله عنه را با خود برداشت، و آن دو تا غنى شدن‏شان با آن‏ها بودند، سليمان بن داود مى‏گويد: جعفر تا مهاجرت به طرف حبشه با عباس بود.[1] هيثمى (153/8) مى‏گويد: در اين كسانى است كه من آنها را نمى‏شناسم.

[1] ضعیف. بزار (1878) در سند آن یک مجهول است. نگا: المجمع (8/ 153).

به نقل از: حیات صحابه، مؤلّف علّامه شيخ محمّد يوسف كاندهلوى، مترجم: مجيب الرّحمن رحيمى(در 6 جلد)، به همراه تحقیق احادیث کتاب توسط: محمد احمد عیسی ، (به همراه حکم بر احادیث بر اساس تخریجات علامه آلبانی)

بازگشت به ابتدای صفحه

بازگشت به نتایج قبل

چاپ این مقاله

ارسال مقاله به دوستان

قال مالك بن دينار رحمه الله: «ما ينبغي للمؤمن أن تكون بطنه أكبر همه، وأن تكون شهوته هي الغالبة عليه» "جامع العلوم والحكم " (ص : 443). مالک بن دینار رحمه الله «شایسته مسلمان نیست که شکمش بزرگترین هم و غمش باشد! هرچند که شهوت و اشتهای او بر وی غلبه کند».