Untitled Document
 
 
 
  2026 Apr 02

----

14/10/1447

----

13 فروردين 1405

 

تبلیغات

حدیث

 

 رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: "شر الطعام طعام الوليمة، يمنعها من يأتيها، و يدعي إليها من يأباها، و من لم يجب الدعوة فقد عصي الله و رسوله" (متفق عليه)، يعنى: "بدترين عذا، غذاي وليمه‌اي است که فقراي نيازمند از آن منع و ثروتمندان بي‌نياز به آن دعوت شوند، وکسي که دعوت وليمه را اجابت نکند به راستي نافرماني خدا و رسول او را کرده است".

 معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

 

 

 

  سخن سایت

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

لیست الفبایی     
               
چ ج ث ت پ ب ا آ
س ژ ز ر ذ د خ ح
ف غ ع ظ ط ض ص ش
ه و ن م ل گ ک ق
ی
   نمایش مقالات

تاریخ اسلام>ایام عرب>ایام عرب > یوم ذی طلوح

شماره مقاله : 10393              تعداد مشاهده : 246             تاریخ افزودن مقاله : 5/5/1390

روز ذى طلوح‏


در اين روز- كه روز صمد و روز اود هم خوانده مى‏شود- نبردى ميان بكر و تميم روى داده است.
داستان آن از اين قرار است كه عميرة بن طارق بن ارثم يربوعى تميمى، با مريه، دختر جابر عجلى و خواهر ابجر، زناشوئى كرد و به عجل رفت تا خانواده‏اى تشكيل دهد.
او زن ديگرى نيز در قبيله بنى تميم داشت معروف به «دختر نطف» اهل تميم.
هنگامى كه عميره در پيش مريه، همسر عجلى خود بود، ابجر، برادر زنش آمد و به مريه گفت:
«اميدوارم كه دختر نطف، زن ديگر عميره را، اسير كنم و برايت بياورم.» عميره كه اين سخن را از ابجر شنيد، گفت:
«من در تو نمى‏بينم كه تا وقتى من زنده هستم بتوانى خانواده مرا اسير كنى.» ابجر از سخن خود پشيمان شد و گفت:
«قصدم جنگ با قوم تو نبود و ليكن اين قبيله از تميم مرا اسير كرده‏اند.» اندكى بعد، ابجر و حوفزان بن شريك شيبانى لشكريان خود را گرد آورى كردند.
حوفزان فرماندهى لشكر شيبان را عهده‏دار شد و ابجر نيز فرمانده اللهازم گرديد.
اين دو تن كسانى را نيز به نگهبانى عميره گماشتند تا نگذارند كه عميره پيش قوم خود برود و آنان را از اين لشكر كشى آگاه سازد.
سپس با لشكريان خويش حركت كردند.
ولى عميره گماشتگان خود را فريب داد و گريخت و شتابان خود را به بنى يربوع رساند و گفت:
«بزودى لشكرى از بكر بن وائل به شما حمله خواهد برد.
بنا بر اين فورا بنى ثعلبه را آگاه سازيد.» آنان نيز پيشروان لشكر خود را به راه انداختند كه سه روز انتظار كشيدند تا سپاهيان بكر فرا رسيدند و بيدرنگ جنگاوران يربوع سوار شدند و در ذى طلوح با دشمن خود روبرو گرديدند.
در اين ميان عميره هم- كه ابجر گمان مى‏برد هنوز تحت مراقبت است- با اسب به سوى ابجر تاخت و خود را بدو معرفى كرد.
دو طرف در آن روز جنگى كردند كه با پيروزى يربوع پايان يافت و بكر شكست خورد و حوفزان و پسرش، سريك، و بيشتر لشكريان بكرى اسير شدند.
ابن عنمه شاعر هم به بند اسارت افتاد ولى چون با بنى شيبان‏ بود، متمم بن نويره او را رهائى داد.
ابن عنمه در سپاسگزارى از متمم گفته است:
         جزى الله رب الناس عنى متمما  ...          بخير الجزاء ما اعف و اجودا
            اجيرت به ابناؤنا و دماؤنا  ...          و شارك فى اطلاقنا و تفردا
            ابا نهشل انى لكم غير كافر   ...         و لا جاعل من دونك المال سرمدا
*

متن عربی:


يوم ذي طلوح
وهو يوم الصمد، ويوم أودٍ أيضاً، وهو بين بكر وتميم، وكان من حديثه أن عميرة بن طارق بن أرثم اليربوعي التميمي تزوج مرية بنت جابر العجلي أخت أبجر وسار غل عجل ليبتني بأهله. وكان له في بني تميم امرأة أخرى تعرف بابنة النطف من بني تميم، فأتى أبجر أخته يزورها وزوجها عندها. فقال لها أبجر: إني لأرجو أن آتيك بابنة النطف امرأة عميرة. فقال له: ما أراك تبقي علي حتى تسلبني أهلي. فندم أبجر وقال له: ما كنت لأغزو قومك ولكنني مستأسر في هذا الحي من تميم، وجمع أبجر والحوفزان بن شريك الشيباني، الحوفزان على شيبان وأبجر على اللهازم، ووكلا بعميرة من يحرسه لئلا يأتي قومه فينذرهم. فسار الجيش، فاحتال عميرة على الموكل بحفظه وهرب منه وجد السير إلى أن وصل إلى بني يربوع فقال لهم: قد غزاكم الجيش من بكر بن وائل، فأعلموا بني ثعلبة بطناً منهم، فأرسلوا طليعة منهم فبقوا ثلاثة أيام، ووصلت بكر فركبت يربوع والتقوا بذي طلوح. فركب عميرة ولقي أبجر فعرفه نفسه، والتقى القوم واقتتلوا فكان الظفر ليربوع. وانهزمت بكر وأسر الحوفزان وابنه شريك وابن عنمة الشاعر، وكان مع بني شيبان فافتكه متمم بن نويرة، وأسر أكثر الجيش البكري؛ وقال ابن عنمة يشكر متمماً:
جزي الله ربّ الناس عنّي متممّاً ... بخير الجزاء ما أعفّ وأجودا
أجيرت به أبناؤنا ودماؤنا ... وشارك في إطلاقنا وتفرّدا
أبا نهشل إنّي غير كافرٍ ... ولا جاعلٍ من دونك المال سرمدا

از کتاب: کامل تاريخ بزرگ اسلام و ايران، عز الدين على بن اثير (م 630)، ترجمه ابو القاسم حالت و عباس خليلى، تهران، مؤسسه مطبوعاتى علمى، 1371ش.
 
مصدر:
دائرة المعارف شبکه اسلامی
islamwebpedia.com





 
بازگشت به ابتدای صفحه     بازگشت به نتایج قبل                       چاپ این مقاله      ارسال مقاله به دوستان

اقوال بزرگان     

قال ميمون بن مهران: «إن العبد إذا أذنب ذنباً نكت في قلبه بذلك الذنب نكتة سوداء، فإن تاب محيت من قلبه فترى قلب المؤمن مجلي مثل المرآة، ما يأتيه الشيطان من ناحية إلا أبصره، وأما الذي يتتابع في الذنوب فإنه كلما أذنب ذنباً نكت في قلبه نكتة سوداء، فلا يزال ينكت في قلبه حتى يسود قلبه، ولا يبصر الشيطان من حيث يأتيه»."حلية الأولياء وطبقات الأصفياء" حافظ أبو نعيم اصفهاني. میمون بن مهران فرمود: «هرگاه بنده ای گناهی را مرتکب شود نقطه ی سیاهی بر قلبش پدیدار می شود، ولی هرگاه توبه کرد آن نقطه سیاه از قلبش پاک می شود، پس قلب مؤمن مانند آینه روشن است، و شیطان (برای فریفتن او) جز با زیر نظر گرفتن وی (و حیله) سراغش نمی آید. اما آنکس که مدام در حال گناه است با هر گناهی که انجام می دهد نقطه ی سیاهی بر قلبش پدیدار می شود تا آنکه قلبش کاملا سیاه می گردد، و شیطان هرگاه سراغش برود نیازی به فریب و زیر نظر گرفتنش ندارد».

تبلیغات

 

منوی اصلی

  صفحه ی اصلی  
 جستجو  
  روز شمار وقايع
  عضویت در خبرنامه  
پیشنهادات وانتقادات  
همكارى با سايت  
ارتباط با ما  
 درباره ی ما  
 

تبیلغات

آمار

خلاصه آمار بازدیدها

امروز : 8455
دیروز : 8439
بازدید کل: 16473122

تعداد کل اعضا : 608

تعداد کل مقالات : 11123

ساعت

نظر سنجی

كداميك از كانال‌هاى اهل سنت فارسى را بيشتر مي‌پسنديد؟

كانال فارسى نور

كانال فارسى كلمه

كانال فارسى وصال

نمایش نتــایج
نتــایج قبل
 
.محفوظ است islamwebpedia.com تمامی حقوق برای سایت
All Rights Reserved © 2009-2010