قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

احمد بن ابراهیم بن محمد بن عبد الله فارسى [1]
ابو حامد، مقرى و ادیب. ساکن نیشابور. در علم قراآت آثار بسیار گرد آورده. حاکم گوید:
از عابدان بود. سالها در سراى ابو اسحاق مزکى زیست تا فرزندانش را ادب آموزد. در شهر خود از اصحاب ابو الاشعث و عمر بن شبّه و اقران ایشان سماع حدیث کرد. در سال 346 در نیشابور در گذشت.
حاکم گوید، ابو حامد مرا حکایت کرد از قول ابو الحسین بن زکریا که گفت در نزد ابو بکر محمد بن داوود بن على اصفهانى فقیه بودم و او این ابیات را براى یکى از دوستانش مى نوشت [2]:
جعلت فداک قد طال اشتیاقى و لیس تزیدنى إلا مطالا
کتبت إلیک أستدعی نوالا فلم تکتب إلی نعم و لا لا
سأصبر إن أطعت الصبر حتّى یمل الصبر أو تهوى الوصالا

____
[1] الوافى 6: 211 (از یاقوت).
[2] حاصل معنى: جانم به فدایت اشتیاق من به دراز کشید و جز آن نیست که تو مرا به سر مى دوانى. به تو نامه اى نوشتم و چیزى خواستم و تو در جواب نه آرى نوشتى و نه، نه. باز هم صبر خواهم کرد تا صبر به جان آید یا وصال در رسد.

منبع: ترجمه معجم الادباء، اثر ياقوت حموى (وفات مؤلف: 626 هـ. ق)، مترجم عبد المحمد آيتى، چاپ اول، انتشارات سروش، تهران، 1423 هـ ق.